Teksty / Texts

Sławomir Kubala o przyjacielu


O artyście: Gdy przyglądam się obrazom Piotra Ambroziaka, natarczywie nasuwają mi jedno pytanie: Co takiego Piotr usiłuje porzucić? Co zapomnieć? Jak gdyby jego sztuka przechodziła ewolucję od poznania ku doznaniu. Piotr nie zamierza niczego poznawać poprzez swoją sztukę, jedyne co ma na celu to doznawać, porzucać, a do tego istotne znaczenia uprościć przez umieszczanie na obrazach krótkich podpisów. Obrazy przywołują wszystkim znane i dla wszystkich jasne symbole, podane jednak w sposób daleki od przyjętej przez ogół gramatyki. W swojej formie są zwięzłe, przypominają poetyckie fraszki. Artysta tłumaczy w jakiej mierze kształtują nas zapamiętane obrazy, jak rzadko przekraczamy zdarzenia, które nas ukształtowały, mity i ograniczenia stworzone przez naszych rodziców. Nic nie jest w stanie w nim zastąpić potrzeby szamańskiego samotnego doświadczania świata.

Obrazy Ambroziaka mówią nam, że dawno przestaliśmy tworzyć długoterminowe wartości, zastępując jedynie krótkotrwałym blichtrem, fajerwerkiem, o niezmiernie skróconym już przez samego twórcę terminem ważności. Osobiście uważam że malować dzisiaj jest niezmiernie trudno. Żyjemy w świecie natłoku i dostępności wymiany środków obrazowania sztuki, który powinien sprzyjać ich wzbogacaniu, paradoksalnie jednak poprzez tą łatwość wyrażania sprzyja zubożeniu.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20